Zanim zrozumiemy rewolucję w zakresie inteligentnego smarowania, konieczne jest rozpoznanie, co ona zastępuje. Tradycyjne podejścia do smarowania — czy to smarowanie ręczne, czy podstawowe systemy automatyczne oparte na zegarach — mają wspólne, kosztowne ograniczenia:
Niespójne zastosowanie : Technicy stosujący smarownice lub podstawowe liczniki czasu powodujące wypływ smaru nie są w stanie uwzględnić zmian w obciążeniu maszyny, prędkości lub warunkach pracy.
Odpady spowodowane nadmiernym smarowaniem : Nadmiar smaru nie jest jedynie odpadem produktu — przyciąga zanieczyszczenia, powoduje problemy z konserwacją, a w środowiskach przeznaczonych do kontaktu z żywnością stwarza ryzyko skażenia.
Uszkodzenia spowodowane niedostatecznym smarowaniem : Niewystarczające smarowanie prowadzi do zwiększonego tarcia, gromadzenia się ciepła i przyspieszonego zużycia podzespołów, co kończy się przedwczesną awarią.
Luki w dokumentacji : Systemy ręczne rzadko zapewniają weryfikowalne zapisy czynności smarowania w celu śledzenia zgodności lub konserwacji.
Typowa elektryczna pompa smarowania w tradycyjnych układach składa się z silnika prądu stałego, korpusu pompy i zbiornika oleju, a olej wykorzystuje zasady zazębienia do transportu smaru z centralnego zbiornika do punktów dystrybucji -1. Chociaż systemy te są funkcjonalne, działają w oderwaniu od danych dotyczących wydajności maszyny i nie są w stanie dostosować się do rzeczywistych warunków pracy.
